{"id":1912,"date":"2014-03-01T10:07:40","date_gmt":"2014-03-01T10:07:40","guid":{"rendered":"http:\/\/przewodnikzamosc.pl\/?p=1912"},"modified":"2022-11-30T13:44:40","modified_gmt":"2022-11-30T13:44:40","slug":"niezlomni-z-zamojszczyzny-i-okolic","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/przewodnikzamosc.pl\/?p=1912","title":{"rendered":"Niez\u0142omni z Zamojszczyzny i okolic"},"content":{"rendered":"

\"dekutowski\"<\/a><\/p>\n

Na zdj\u0119ciu m.in. Hieronim Dekutowski<\/em><\/p>\n

Dzi\u015b dzie\u0144 \u017bo\u0142nierzy Niez\u0142omnych (Wykl\u0119tych), wczoraj IPN og\u0142osi\u0142 nazwiska kolejnych 12 bohater\u00f3w podziemia z lat 1944-1956, kt\u00f3rzy zostali zamordowani przez kat\u00f3w UB w okresie PRL-u. Wielu \u017bo\u0142nierzy Niez\u0142omnych zgin\u0119\u0142o na skutek wyroku wydanego przez s\u0105d pod przewodnictwem mjr J\u00f3zefa Badeckiego<\/span>, kt\u00f3ry bra\u0142 tak\u017ce udzia\u0142 w rozprawie s\u0105dowej przeciwko Rotmistrzowi Pileckiemu<\/strong> (bohater – „na ochotnika” dosta\u0142 si\u0119 do Auschwitz i tam organizowa\u0142 ruch oporu) . Wcze\u015bniej w trakcie rozprawy przeciw Zaporze bra\u0142 udzia\u0142 mi\u0119dzy innymi J\u00f3zef Goldberg<\/span> – znany komunistyczny oprawca, kt\u00f3ry mi\u0119dzy innymi torturowa\u0142 tak\u017ce ostatniego Ordynata Jana Zamoyskiego<\/strong> – pomimo \u017ce ten w czasie okupacji niemieckiej go uratowa\u0142 !.<\/p>\n

\"niez\u0142omni<\/a><\/p>\n

Oto\u00a0\u017bo\u0142nierze Niez\u0142omni z oddzia\u0142u majora Hieronima Dutkowskiego „Zapory” ( <\/b>drugi najbardziej znany \u017co\u0142nierz Niez\u0142omny po \u0141upaszce),<\/strong> kt\u00f3rzy tak\u017ce zwi\u0105zani byli z Zamojszczyzn\u0105<\/strong>, gdzie w du\u017cej prowadzili swoj\u0105 walk\u0119, mi\u0119dzy innymi cz\u0119sto ich spotkania odbywa\u0142y si\u0119 klasztorze Ojc\u00f3w Bernardyn\u00f3w w Radecznicy<\/strong>.<\/p>\n

\"\"<\/strong><\/p>\n

Roman Gro\u0144ski (1926\u20131949)<\/strong>, ps. \u201e\u017bbik”, porucznik Zrzeszenia \u201eWolno\u015b\u0107 i Niezawis\u0142o\u015b\u0107”, oddzia\u0142u mjr. Hieronima Dekutowskiego, ps. \u201eZapora”.<\/p>\n

Od najm\u0142odszych lat zwi\u0105zany z Lubelszczyzn\u0105, pochodzi\u0142 z Kra\u015bnika. Od listopada 1943 r. ukrywa\u0142 si\u0119, aby unikn\u0105\u0107 wywiezienia na roboty przymusowe do Niemiec. Od marca 1944 r. w oddziale Kedyw por. Hieronima Dekutowskiego \u201eZapory”.<\/strong> Bra\u0142 udzia\u0142 we wszystkich akcjach zbrojnych oddzia\u0142u do lipca 1944 r. Walczy\u0142 w czasie akcji \u201eBurza”. Rozbrojony przez Sowiet\u00f3w. Od pa\u017adziernika 1944 r. ponownie w szeregach oddzia\u0142u \u201eZapory<\/strong>„, przeszed\u0142 ca\u0142y szlak bojowy do lata 1945 r. Ujawniony w sierpniu 1945 r. Nie zaniecha\u0142 dzia\u0142alno\u015bci. Po powrocie \u201eZapory” z Czechos\u0142owacji ponownie w szeregach oddzia\u0142u. Od czerwca 1946 r. dow\u00f3dca patrolu \u017candarmerii, zwalcza\u0142 pospolity bandytyzm. Po \u015bmierci por. Micha\u0142a Szeremickiego \u201eMisia” obj\u0105\u0142 dow\u00f3dztwo nad jego plutonem. Nie ujawni\u0142 si\u0119. 16 wrze\u015bnia 1947 r. w Nysie zosta\u0142 zatrzymany przez UB w trakcie pr\u00f3by przedostania si\u0119 na Zach\u00f3d<\/strong> wraz z mjr. Hieronimem Dekutowskim \u201eZapor\u0105”. Wyrokiem Wojskowego S\u0105du Rejonowego w Warszawie z 15 listopada 1948 r. skazany na kar\u0119 \u015bmierci. Wyrok wykonano 7 marca 1949 r. w wi\u0119zieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie.<\/p>\n

\"\"<\/strong><\/p>\n

Jerzy Miatkowski (1923\u20131949)<\/strong>,\u00a0 ps. \u201eZawada”, \u017co\u0142nierz Armii Krajowej, podporucznik Zrzeszenia \u201eWolno\u015b\u0107\u00a0 i Niezawis\u0142o\u015b\u0107”, oddzia\u0142u mjr. Hieronima Dekutowskiego, ps. \u201eZapora”.<\/p>\n

Pochodzi\u0142 z Jab\u0142onny k. Warszawy. Od 1943 r. \u017co\u0142nierz AK, uczestnik Powstania Warszawskiego<\/strong>, po upadku kt\u00f3rego dosta\u0142 si\u0119 do niewoli niemieckiej. Uwolniony przez wojska ameryka\u0144skie. Po powrocie do Polski, w styczniu 1946 r. wst\u0105pi\u0142 w szeregi oddzia\u0142u mjr. Hieronima Dekutowskiego \u201eZapory<\/strong>„. S\u0142u\u017cy\u0142 w patrolu por. Jana Szali\u0142owa \u201eRenka”. Niespe\u0142na p\u00f3l roku p\u00f3\u017aniej awansowa\u0142 do stopnia podporucznika, obj\u0105\u0142 funkcj\u0119 adiutanta mjr. \u201eZapory”. Odznaczony Krzy\u017cem Walecznych. Wiosn\u0105 1947 r. ujawni\u0142 si\u0119 w zwi\u0105zku z og\u0142oszon\u0105 przez w\u0142adze komunistyczne amnesti\u0105 i powr\u00f3ci\u0142 do stolicy. W obawie przed aresztowaniem przez funkcjonariuszy komunistycznego aparatu <\/a>bezpiecze\u0144stwa zdecydowa\u0142 si\u0119 na opuszczenie kraju wraz ze swym niedawnym dow\u00f3dc\u0105. Zatrzymany 15 wrze\u015bnia 1947 r. w Nysie wraz z mjr. Dekutowskim i jego najbli\u017cszymi wsp\u00f3\u0142pracownikami. Wyrokiem Wojskowego S\u0105du Rejonowego w Warszawie z 15 listopada 1948 r. skazany na kar\u0119 \u015bmierci. Wyrok wykonano 7 marca 1949 r<\/strong>. w wi\u0119zieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. Szcz\u0105tki ppor. Jerzego Miatkowskiego odnaleziono latem 2012 r. w<\/p>\n

\"\"<\/strong><\/p>\n

Edmund Tudruj<\/strong> (1923\u20131949),\u00a0 ps. \u201eMundek”,<\/strong> porucznik Armii Krajowej<\/strong> \/ Zrzeszenia \u201eWolno\u015b\u0107 i\u00a0 Niezawis\u0142o\u015b\u0107<\/strong>„, oddzia\u0142u mjr. Hieronima Dekutowskiego, ps. \u201eZapora”.<\/p>\n

Od najm\u0142odszych lat zwi\u0105zany z Zamojszczyzn\u0105 i Lubelszczyzn\u0105<\/strong>. W szeregach AK od 1943 r. Uko\u0144czy\u0142 konspiracyjn\u0105 Szko\u0142\u0119 Podchor\u0105\u017cych, a od 1944 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w oddziale sier\u017c. Stanis\u0142awa \u0141ukasika \u201eRysia”. W czasie akcji \u201eBurza” rozbrojony wraz z oddzia\u0142em przez Sowiet\u00f3w pod Polan\u00f3wk\u0105 k Krasnobrodu<\/strong>. Odznaczony Krzy\u017cem Walecznych. Powr\u00f3ci\u0142 w rodzinne strony, gdzie w pa\u017adzierniku 1944 r. zosta\u0142 zatrzymany przez funkcjonariuszy NKWD. Wywieziony w g\u0142\u0105b Zwi\u0105zku Sowieckiego, do obozu w Borowiczach, sk\u0105d powr\u00f3ci\u0142 w marcu 1946 r. Pocz\u0105tkowo podj\u0105\u0142 prac\u0119 i kontynuowa\u0142 nauk\u0119. Od maja 1946 r. ponownie w szeregach oddzia\u0142u kpt. \u201eRysia”. Pocz\u0105tkowo by\u0142 prowiantowym oddzia\u0142u, a nast\u0119pnie zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy jednego z patroli oddzia\u0142u. Nie ujawni\u0142 si\u0119, w maju 1947 r. wyjecha\u0142 na zach\u00f3d Polski. Poszukiwany przez funkcjonariuszy komunistycznego aparatu represji, cz\u0119sto zmienia\u0142 miejsce zamieszkania. Ostatecznie zdecydowa\u0142 si\u0119 na opuszczenie kraju wraz z mjr. \u201eZapor\u0105” i kpt. \u201eRysiem”, podczas kt\u00f3rego 16 wrze\u015bnia 1947 r. zosta\u0142 aresztowany w Nysie przez funkcjonariuszy UB. 15 listopada 1948 r. skazany przez Wojskowy S\u0105d Rejonowy w Warszawie na kar\u0119 \u015bmierci. Stracony<\/strong> w wi\u0119zieniu mokotowskim 7 marca 1949 r. wraz z mjr. \u201eZapor\u0105” i pi\u0119cioma innymi wsp\u00f3\u0142towarzyszami.<\/strong><\/p>\n

Szcz\u0105tki Edmunda Tudruja odnaleziono latem 2012 r. w kwaterze \u201e\u0141” Cmentarza Wojskowego na Pow\u0105zkach w Warszawie.<\/p>\n

\"\"<\/strong><\/p>\n

Arkadiusz Wasilewski<\/strong> (1925\u20131949)<\/strong>,\u00a0 ps. \u201eBia\u0142y”,<\/strong> porucznik Armii Krajowej \/ Zrzeszenia \u201eWolno\u015b\u0107 i\u00a0 Niezawis\u0142o\u015b\u0107<\/strong>„, oddzia\u0142u mjr. Hieronima Dekutowskiego, ps. \u201eZapora”.<\/p>\n

Pochodzi\u0142 ze Sterdyni na Podlasiu. Do AK wst\u0105pi\u0142 w 1943 r. po ucieczce z rob\u00f3t przymusowych, na kt\u00f3re zosta\u0142 skierowany po niemieckiej agresji na Polsk\u0119 w 1939 r. Ukrywa\u0142 w domu kobiet\u0119 pochodzenia \u017cydowskiego, kt\u00f3rej \u017cycie zagro\u017cone by\u0142o w wyniku polityki narodowo\u015bciowej niemieckiego okupanta. Od 1943 r. \u017co\u0142nierz oddzia\u0142u partyzanckiego w Obwodzie Soko\u0142\u00f3w Podlaski AK, a nast\u0119pnie kpt. Stanis\u0142awa \u0141okuciewskiego \u201eMa\u0142ego” na Lubelszczy\u017anie. Po wkroczeniu Armii Czerwonej na teren Polski zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do wojska. Skierowany do Wojsk Wewn\u0119trznych \u2013 formacji stworzonej do likwidacji antykomunistycznego podziemia zbrojnego, uko\u0144czy\u0142 kurs w Centrum Wyszkolenia WW. W maju 1945 r. zdezerterowa\u0142 i wst\u0105pi\u0142 w szeregi zgrupowania \u201eZapory” na terenie Lubelszczyzny. W sierpniu 1945 r. <\/a>skorzysta\u0142 z amnestii og\u0142oszonej przez w\u0142adze komunistyczne i ujawni\u0142 si\u0119. W grudniu zosta\u0142 aresztowany przez funkcjonariuszy Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa pod zarzutem wsp\u00f3\u0142pracy z podziemiem. Brutalnie przes\u0142uchiwany na Zamku Lubelskim, nie przyzna\u0142 si\u0119 do winy. Po zwolnieniu z wi\u0119zienia w pa\u017adzierniku 1946 r., powr\u00f3ci\u0142 w szeregi zgrupowania mjr. Hieronima Dekutowskiego \u201eZapory<\/strong>„. S\u0142u\u017cy\u0142 w patrolu por. Jana Szali\u0142owa \u201eRenka” do sierpnia 1947 r. W 1947 podj\u0105\u0142 nieudana pr\u00f3b\u0119 przedostania si\u0119 na Zach\u00f3d. Aresztowany w punkcie kontaktowym w Nysie wraz ze wsp\u00f3\u0142towarzyszami walki. Wyrokiem Wojskowego S\u0105du Rejonowego w Warszawie z 15 listopada 1948 r. skazany na kar\u0119 \u015bmierci. Stracony 7 marca 1949 r. w wi\u0119zieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. Szcz\u0105tki Arkadiusza Wasilewskiego odnaleziono latem 2012 r. w kwaterze \u201e\u0141” Cmentarza Wojskowego na Pow\u0105zkach w Warszawie.<\/p>\n

\"\"<\/strong><\/p>\n

Aleksander Adam Kita (1912\u20131952)<\/strong>, podpu\u0142kownik Wojska Polskiego.<\/p>\n

Urodzi\u0142 si\u0119 12 grudnia 1912 r. w Annopolu. Od najm\u0142odszych lat zwi\u0105zany z Lubelszczyzn\u0105. W 1932 r. zda\u0142 matur\u0119 w Lublinie, po czym rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Piechoty w Ostrowi-Komorowie. 15 X 1935 r. zosta\u0142 mianowany podporucznikiem, 19 III 1939 r. porucznikiem s\u0142u\u017cby sta\u0142ej. W kampanii polskiej 1939 dowodzi\u0142 kompani\u0105 ckm 1 batalionu 45 Pu\u0142ku Piechoty 13. DP Armii \u201ePrusy”. Uczestniczy\u0142 w walkach z niemieckimi oddzia\u0142ami pancernymi pod Tomaszowem Lubelskim<\/strong>, odznaczy\u0142 si\u0119 w lasach spalskich i w boju o przepraw\u0119 na Wi\u015ble pod Ryczywo\u0142em, w os\u0142onie odwrotu swojej dywizji, kiedy to zniszczy\u0142 dwa czo\u0142gi niemieckie. Cofaj\u0105c si\u0119 w kierunku Warszawy dosta\u0142 si\u0119 do niewoli. Okupacj\u0119 niemieck\u0105 sp\u0119dzi\u0142 w jenieckich obozach, m.in. w oflagu II C Woldenberg. Pod koniec stycznia 1945 r. zosta\u0142 uwolniony przez Armi\u0119 Czerwon\u0105, po czym powr\u00f3ci\u0142 do rodzinnego domu. Wiosn\u0105 podj\u0105\u0142 <\/a>prac\u0119 w Kuratorium O\u015bwiaty w Toruniu. Miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 powo\u0142any do Wojska Polskiego. Po przebytym kursie dla szef\u00f3w sztab\u00f3w pu\u0142k\u00f3w w Rembertowie skierowano go do 39 Pu\u0142ku Piechoty 12 Dywizji Piechoty, gdzie s\u0142u\u017cy\u0142 w sztabie pu\u0142ku. Wiosn\u0105 1946 r. zosta\u0142 awansowany na szefa sztabu. Z pocz\u0105tkiem wrze\u015bnia 1947 r. przeniesiony do Sztabu Generalnego WP. W 1950 r. zosta\u0142 awansowany do stopnia pp\u0142k. Rok p\u00f3\u017aniej wyznaczony na przewodnicz\u0105cego podkomisji do spraw wytyczenia granicy polsko-sowieckiej, po czym skierowany do Oficerskiej Szko\u0142y Samochodowej w Pile, gdzie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wyk\u0142adowcy, nast\u0119pnie dyrektora. Aresztowany 23 maja 1952 r. przez oficer\u00f3w Zarz\u0105du Informacji pod nieprawdziwym zarzutem <\/a>udzia\u0142u w tzw. spisku w wojsku. Wyrokiem Najwy\u017cszego S\u0105du Wojskowego pod przewodnictwem pp\u0142k. Juliusza Krupskiego z 8 sierpnia 1952 r. skazany na kar\u0119 \u015bmierci. Jego skarga rewizyjna do Zgromadzenia S\u0119dzi\u00f3w Najwy\u017cszego S\u0105du Wojskowego oraz pro\u015bba o u\u0142askawienie do prezydenta Boles\u0142awa Bieruta zosta\u0142y odrzucone. Wyrok wykonano 3 grudnia 1952 r. w wi\u0119zieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. Decyzj\u0105 z 6 kwietnia 1956 r. Naczelna Prokuratura Wojskowa uchyli\u0142a wyrok z 8 sierpnia 1952 r.Szcz\u0105tki pp\u0142k. Aleksandra Kity odnaleziono wiosn\u0105 2013 r. w kwaterze \u201e\u0141” Cmentarza Wojskowego na Pow\u0105zkach w Warszawie.<\/p>\n

Wyniki bada\u0144 s\u0105 efektem prowadzonych od kilku lat prac identyfikacyjnych na warszawskiej „\u0141\u0105czce”, <\/strong>kwaterze \u201e\u0141” Cmentarza Wojskowego na Pow\u0105zkach w Warszawie. Jest du\u017ca szansa na pomnik dla Niez\u0142omnych<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na zdj\u0119ciu m.in. Hieronim Dekutowski Dzi\u015b dzie\u0144 \u017bo\u0142nierzy Niez\u0142omnych (Wykl\u0119tych), wczoraj IPN og\u0142osi\u0142 nazwiska kolejnych 12 bohater\u00f3w podziemia z lat 1944-1956, kt\u00f3rzy zostali zamordowani przez kat\u00f3w UB w okresie PRL-u. Wielu \u017bo\u0142nierzy Niez\u0142omnych zgin\u0119\u0142o na skutek wyroku wydanego przez s\u0105d pod przewodnictwem mjr J\u00f3zefa Badeckiego, kt\u00f3ry bra\u0142 tak\u017ce udzia\u0142 w rozprawie s\u0105dowej przeciwko Rotmistrzowi Pileckiemu (bohater – „na ochotnika” dosta\u0142 si\u0119 do Auschwitz i tam organizowa\u0142 ruch oporu) . Wcze\u015bniej w trakcie rozprawy przeciw Zaporze bra\u0142 udzia\u0142 mi\u0119dzy innymi J\u00f3zef Goldberg – znany komunistyczny oprawca, kt\u00f3ry mi\u0119dzy innymi torturowa\u0142 tak\u017ce ostatniego Ordynata Jana Zamoyskiego – pomimo \u017ce ten w czasie okupacji niemieckiej go uratowa\u0142 !. Oto\u00a0\u017bo\u0142nierze Niez\u0142omni z oddzia\u0142u majora […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_mi_skip_tracking":false,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[485,483,484,170],"class_list":["post-1912","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized","tag-armia-krajowa-zamojszczyzna","tag-niezlomni-zamojszczyzna","tag-turystyka-historyczna-zamosc","tag-zolnierze-zamosc"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/przewodnikzamosc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1912","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/przewodnikzamosc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/przewodnikzamosc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/przewodnikzamosc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/przewodnikzamosc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1912"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/przewodnikzamosc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1912\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6170,"href":"https:\/\/przewodnikzamosc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1912\/revisions\/6170"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/przewodnikzamosc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1912"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/przewodnikzamosc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1912"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/przewodnikzamosc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1912"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}